‘De tranen stroomde over mijn wangen, toen "de tijd" erop zat’

Suzan (65) deelt hoe zij afscheid nam van het werkende leven in de rubriek WYZheid
‘Veertig jaar was ik al kleuterjuf op het fijne schooltje bij mij in het dorp. Honderden kinderen heb ik zien opgroeien van kleine spruiten tot bijna pubers. Het voelde alsof het mijn eigen kinderen waren. En toen, op een mooie maandag in mei was het zover. Een uitnodiging in mijn inbox voor ‘een gesprekje’. Ik wist dat het op een dag zou gebeuren, maar het kwam toch nog onverwacht. Met pijn in mijn buik nam ik plaats in de stoel in het kamertje van de directrice. Ze pakte een kop thee, ging zitten en viel met de deur in huis: “je tijd zit erop…” Ik barstte in huilen uit. Nu nog niet toch? Ik kon nog helemaal niet stoppen, ik had het nog veel teveel naar m’n zin. Pas toen ik thuiskwam drong het tot me door dat het betekende dat ik na de zomervakantie nooit meer juf zou zijn. Hoe moest dat nou met de kinderen dan? De laatste weken gingen snel en mijn oh zo lief bedoelde afscheid ging in een waas aan me voorbij. Maar nu, een paar maanden later, ziet mijn wereld er zo anders uit en geniet ik enorm van mijn vrijheid. Ik mis de kinderen enorm, maar er is iets nieuws voor in de plaats gekomen: twee geweldige kleinkinderen op wie ik twee keer per week mag passen.’

Ken je iemand die iets aan dit artikel kan hebben? Stuur het gerust door:
Meest gelezen:
Over WYZ
Wij helpen jou met de antwoorden op jouw vragen, delen we verhalen van anderen en helpen we jou om in actie te komen. Of het nou gaat over Geld, (vrijwilligers)werk, dingen doen of zorgen voor een ander. Wij zijn er voor jou, samen zijn wij WYZ.
Word lid van WYZ en ontvang toegang tot exclusieve artikelen, korting van onze partners en antwoord op iedere vraag van onze WYZbutler.