‘Ik zou het oppassen voor geen goud willen missen’

Monica (62) deelt de keuze die zij maakte om op te passen op haar kleinkinderen in de rubriek WYZheid.
Toen mijn dochter een tijdje omhoog zat met oppas voor haar twee kleuters, besloot ik voor een keer bij te springen. Het was tijdelijk, zei ze. Dat moest ze wel zeggen om mij over de streep te trekken, want aanvankelijk had ik aangegeven niet als oppas ingezet te willen worden. Af en toe bij oma logeren of een dagje iets leuks doen leek me prima, maar ik wilde geen vastigheid. Ik had immers ook nog mijn eigen leven. 
Mijn dochter had na een maand weer opvang geregeld en dus was ik niet meer nodig. Op dat moment besefte ik hoeveel ik genoten had van dat kleine spul om me heen. Ik miste het eigenlijk enorm, dus bood ik aan om drie keer in de week - de dagen dat mijn dochter werkt - de schone taak op me te nemen. Mijn dochter blij, ik blij. Ze wilde me er wel voor betalen, wat ik eerst lastig vond; een oma die geld verdient door leuke dingen te doen met haar kleinkinderen. Maar omdat ik het niet breed heb en het voor mijn dochter haalbaar is, liet ik het toe.
Ik pas nu al drie jaar op de tweeling en het is fantastisch, maar soms ook best zwaar. Ze zijn inmiddels 7 en zitten op tennis, voetbal en gitaarles en ze spelen met vriendjes. Ik rij van hot naar her en ben in de middag meer een taxichauffeur dan oppas of oma. Toch geniet ik ervan dat ik ze van zo dichtbij mag zien opgroeien en ik daardoor een heel bijzondere band heb met die twee. Ik zou het voor geen goud willen missen.

Ken je iemand die iets aan dit artikel kan hebben? Stuur het gerust door:
Meest gelezen:
Over WYZ
Wij helpen jou met de antwoorden op jouw vragen, delen we verhalen van anderen en helpen we jou om in actie te komen. Of het nou gaat over Geld, (vrijwilligers)werk, dingen doen of zorgen voor een ander. Wij zijn er voor jou, samen zijn wij WYZ.
Word lid van WYZ en ontvang toegang tot exclusieve artikelen, korting van onze partners en antwoord op iedere vraag van onze WYZbutler.