‘Toch heeft deze rare tijd mij iets heel moois gebracht’

Suzan (65) deelt hoe zij na haar pensioen toch nog in contact kon blijven met haar kleuters in de rubriek WYZheid.
Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan mijn kinderen uit de kleuterklas denk. Ik kom ze gelukkig nog regelmatig tegen op straat of in het dorp, maar sinds de tweede lockdown is de kans op een spontane ontmoeting veel kleiner.
Toch heeft deze rare tijd mij iets heel moois gebracht waardoor ik een deel van mijn kleuters bijna dagelijks even zie. De helft van mijn laatste kleuterlichting zit nu in groep 3. Zij moeten enorm hun best doen om thuis te leren lezen en schrijven en ook bij hun ouders ligt een belangrijke taak om dat te begeleiden. Toen een van de moeders mij vroeg of ik het leuk zou vinden om af en toe met wat kinderen te lezen via Google Meet, twijfelde ik geen moment! Dit was mijn kans om én mijn kindjes weer te zien én mijn liefde voor het onderwijs voort te zetten. Nu lees ik dagelijks met kleine groepjes kinderen die wat ondersteuning kunnen gebruiken bij het lezen. Het is zo fijn om ze weer te zien en gewoon weer ‘juf Suzan’ genoemd te worden. Het voelt als een cadeautje.

Ken je iemand die iets aan dit artikel kan hebben? Stuur het gerust door:
Meest gelezen:
Over WYZ
Wij helpen jou met de antwoorden op jouw vragen, delen we verhalen van anderen en helpen we jou om in actie te komen. Of het nou gaat over Geld, (vrijwilligers)werk, dingen doen of zorgen voor een ander. Wij zijn er voor jou, samen zijn wij WYZ.
Word lid van WYZ en ontvang toegang tot exclusieve artikelen, korting van onze partners en antwoord op iedere vraag van onze WYZbutler.