Wij gooiden het roer om en gingen eerder met pensioen

Eerder stoppen met werken? Elsje (61) en Roel (63) deden het en gooiden het roer om. Nu runnen ze een Bed & Breakfast in Hongarije. ‘We voelen ons bevoorrecht’

Onze droom, zou het dan toch werkelijkheid worden?

Elsje: “Net als meer mensen fantaseerden ook wij wel eens over een B&B. Tijdens vakanties in een warm land dachten we vaak: hoe zou het zijn om hier een huisje te kopen? Maar daar bleef het dan bij. We hadden een druk leven met kinderen, kleinkinderen en ons werk. Mijn man Roel en ik werkten allebei in het onderwijs; hij als wiskunde docent en ik als zorgcoördinator. Leuk werk maar ook pittig. Na 40 jaar voor de klas vallen onderwijsvernieuwingen steeds zwaarder. En van elke dag file word je ook niet blij. Het voelde alsof we werden geleefd. 

Een vakantiehuis voor de rust

Een paar jaar geleden wilden we met gespaard geld een vakantiehuisje kopen. Het liefst in een warm land met rust en natuur. Maar in Frankrijk en Spanje bleek dat behoorlijk duur. We verlegden onze focus naar Hongarije, dat kenden we van een eerdere vakantie in de Hortobágy- een prachtige natuurgebied. De huizenprijzen in Hongarije waren nog wel betaalbaar. Op een beurs ontmoetten we een fijne makelaar die ons kon helpen met de zoektocht. Met hem zijn we een aantal huizen gaan bekijken. In het minidorpje Tiszabábolna -in het stroomgebied van de rivier de Tisza- vonden we ons droomhuis: een authentieke rietgedekte woning op 2500 m2 grond aan de rand van het dorp en grenzend aan een natuurgebied. Binnen een week was de koop geregeld en hadden we ons vakantiehuis. We waren ontzettend blij.

‘We konden eerder met pensioen, niet te geloven’

Het hectische leven in Nederland begon ons steeds meer tegen te staan. En het verlangen naar de rust in Hongarije nam toe. Voorzichtig onstond het plan om het roer om te gooien. In Hongarije kun je goedkoop leven en we konden misschien wel een B&B runnen. Nadat het hele plaatje was doorgerekend, bleek dat het kon. Na al dat harde werken konden we uit de ratrace stappen. Vervroegd pensioen was mogelijk. Geweldig nieuws. Als je voelt dat je je leven anders wil inrichten, is het heerlijk dat dat ook kán. Gelukkig stonden de kinderen achter onze plannen. Dat wij op deze manier een nieuwe weg inslaan, vinden ze alleen maar hartstikke mooi. 

‘Met de B&B kan ik nog lekker een beetje zorgen’

Inmiddels is het twee jaar geleden dat we stopten met werken en officieel zijn geëmigreerd. Het roer ging om, op naar Hongarije inclusief onze poes en 18 duiven. Facetime maakt overuren want we missen de kinderen en onze kleinkinderen wel hoor. Gelukkig bezoeken we elkaar regelmatig. Er is hier inderdaad een B&B gekomen, dat is vooral mijn tijdverdrijf. Heerlijk om toch nog een beetje te zorgen. Roel is als fanatieke vogelaar heel blij dat we hier zijn neergestreken. In het najaar vliegen er elke dag duizenden kraanvogels over onze tuin. En in het voorjaar kun je vanuit je stoel tientallen verschillende vogelsoorten waarnemen. Onze gasten zijn vooral natuurliefhebbers en ze houden, net als wij, van de rust.

Opgenomen in de gemeenschap

In het dorp zijn wij de enige Nederlanders en we voelen ons erg welkom. We zijn echt opgenomen in de gemeenschap. Het Hongaars is een moeilijke taal maar we doen ons best het te leren. Ik heb balletles gegeven aan de kindertjes hier en Roel geeft vaak jonge duiven weg aan liefhebbers in de buurt. We doen graag mee aan de gebruiken van dit dorp; zo zingen we voor elkaar aan de deur als er iemand jarig is en wisselen we onderling lekkere taart of verse eitjes uit. Ik vind dat enig. En gisteren, toen we terugkwamen van een wandeling, vonden we buiten op tafel een pannetje hertenpörkölt - stoofpot gemaakt op open vuur. Lief he?

‘Veel leeftijdsgenoten in Nederland zijn te druk’

De rust waar we zo naar uitkeken, ervaren we nu elke dag. Dat gun je iedereen. Ik geloof dat veel van onze leeftijdsgenoten in Nederland veel te druk zijn. Wij worden gewekt met het gezang van de wielewaal en elke dag proberen we een uur te wandelen over de poesta. Als we zittend aan de rivier de ijsvogels zien langsvliegen, kijken we altijd even op ons horloge. Dan denken we aan onze oude school. Zouden ze nog pauze hebben of is de les alweer begonnen? Dan voelen we ons bevoorrecht.”

Ken je iemand die iets aan dit artikel kan hebben? Stuur het gerust door:
Meest gelezen:
Over WYZ
Wij helpen jou met de antwoorden op jouw vragen, delen we verhalen van anderen en helpen we jou om in actie te komen. Of het nou gaat over Geld, (vrijwilligers)werk, dingen doen of zorgen voor een ander. Wij zijn er voor jou, samen zijn wij WYZ.
Word lid van WYZ en ontvang toegang tot exclusieve artikelen, korting van onze partners en antwoord op iedere vraag van onze WYZbutler.