Pensioen? Ik nog niet. Laat mij maar werken

Nogal een stap; van boekhouder naar actrice. Op 56 jarige leeftijd begon Yvon (64) voor zichzelf. Sindsdien barst ze van de creatieve energie. ‘Zolang ik maar kan praten, kan ik blijven werken. Zelfs achter een rollator.’
 
Yvon: “Het begon allemaal op het toilet bij de toneelvereniging. Dat klinkt spannend he? Ik ben al sinds mijn 16e lid van de amateur toneelvereniging en die liefde is altijd gebleven. Bij het 85 jarig jubileum van de toneelvereniging, speelden mijn vriendin Astrid en ik toiletdames. Daar, tijdens het opleuken van de pauzes, ontstonden zo’n 13 jaar geleden de typetjes Beb en Toos. Uiteraard met krulspelden en gehuld in bloemetjes schort. Die sloegen zo goed aan dat we wat opdrachtjes kregen. Nog niet echt betaald maar wel heel leuk. 

Een vast baan zeg je niet zomaar op

Bij het Amsterdamse Bostheater, waar ik al jaren als vrijwilliger werk, mochten we ook bij de toiletten staan. Als toiletjuffrouwen mochten we geen geld aan bezoekers vragen maar wel een vrijwillige bijdrage. Tot onze eigen verbazing telden we na 2 uurtjes ruim honderd euro. Zo ging het daarna ook bij een toiletwagen op de kermis; aan het einde van de avond reden we met zo’n €500 naar huis. Hier moeten we wat mee, zeiden we tegen elkaar. Maar allebei hadden we een baan; Astrid was filiaalmanager in een modezaak en ik deed de boekhouding op een kantoor. En om dat nou zomaar op te geven

‘Na 40 jaar had ik zin in een nieuwe stap’

Ik werkte al bijna 40 jaar in administratieve functies met de nadruk op boekhoudkundig werk. Heerlijk om alles kloppend te krijgen. Ik was op dat moment 55 en dacht: wat is wijsheid? Ik had het wel gezien op kantoor en had zin in zo’n nieuwe stap. Maar maar mijn man was terughoudender, dat is een zekerheidszoeker. Ik besloot daarom voor 3 dagen per week op kantoor te blijven werken. Daarnaast pakten Astrid en ik ons bedrijfje op. Ik zie ons in 2015 nog zitten bij de Kamer van Koophandel. Wat we dachten te gaan omzetten, vroegen ze ons. Wisten wij veel, het was vooral erg grappig, maar omzet? Ik geloof dat we iets van €5000 hebben gegokt. Een jaar later zeiden we allebei onze baan op want de toiletjuffrouw-act liep als een speer. En weer een paar jaar later hadden we een bruto jaaromzet van €100.000.

‘Soms moet je gewoon durven doen’ 

Deze uitdaging heeft mij geleerd om niet te blijven dromen maar ook te doen, ongeacht je leeftijd. Doe waar je blij van wordt en gebruik je talenten, dat leerde ik onze twee dochters ook. Met één van hen speel ik soms in een commercial of bedrijfsfilm. En we zijn allebei actrice voor de stichting Opkikker waarbij we zieke kinderen een Opkikkerdag bezorgen. De typetjes Beb en Toos ontwikkelden zich ook door; als trouwambtenaar kunnen ze je trouwen met een lach en zorgen voor een bijzondere huwelijksceremonie.

Stoppen met mijn bedrijf? Ik peins er niet over

Stoppen met werken? Daar peins ik niet over. Ik hou van het podium en krijg bakken energie van de aandacht als entertainende toiletjuffrouw. De boekhouding doe ik natuurlijk zelf. We halen er een inkomen uit maar hebben ook vaste kosten zoals de ‘plee-mobiel’, onze vrolijke bedrijfsauto. Ons bedrijfje is financieel gezond; we hebben wat vlees op de botten voor onvoorziene zaken. Inmiddels heb ik ook al een klein pensioenpotje en dat is fijn. Ik ben blij met de keuze die ik heb gemaakt. Er liggen zoveel mooie jaren voor me. Ik wil nog heel veel bereiken. Dus die geraniums moeten echt nog even wachten.”

Ken je iemand die iets aan dit artikel kan hebben? Stuur het gerust door:
Meest gelezen:
Over WYZ
Wij helpen jou met de antwoorden op jouw vragen, delen we verhalen van anderen en helpen we jou om in actie te komen. Of het nou gaat over Geld, (vrijwilligers)werk, dingen doen of zorgen voor een ander. Wij zijn er voor jou, samen zijn wij WYZ.
Word lid van WYZ en ontvang toegang tot exclusieve artikelen, korting van onze partners en antwoord op iedere vraag van onze WYZbutler.